Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2019
Λαπηθιού, βγαλμένη απο παραμύθι
Η Λαπηθιού είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου, υποβαθμισμένη ομολογουμένως, η οποία θα έλεγε κανείς οτι αποτελείται από παραπήγματα, υποστατικά και προχειροκατασκευές τα οποία είτε είναι εγκαταλελειμμένα είτε συνιστούν "ορμητήρια" ντόπιων γεωργών και κτηνοτρόφων.
Η παραπάνω εντύπωση είναι αυτή που αποκομίζει ο τουρίστας που θα ακολουθήσει την πινακίδα προς Λαπηθιού που βρίσκεται στο χωριό Κανναβιού, στριμωγμένη στα καφενεία του κεντρικού δρόμου και σχεδόν πάνω στη μικρή γέφυρα άνωθεν του ποταμού Έζουσα. Ο λίγο περισσότερο υποψιασμένος περιηγητής θα αναζητήσει τα ερείπια του παλαιότερου οικισμού ο οποίος εγκαταλείφθηκε το 1953 μετά την ολοσχερή καταστροφή του από το σεισμό των 6 ρίχτερ που έπληξε την περιοχή (παρόμοιες μεγάλες ζημιές υπέστησαν και τα χωριά Στρουμπί, Κιδάσι, Λετύμπου,Αξύλου και Φασούλα). Προσπερνώντας λοιπόν τα ακαλαίσθητα κτίρια, μάντρες κλπ. και κινούμενοι ανατολικά στον "κεντρικό" δρόμο του χωριού, συναντάμε στο αριστερό μας χέρι το παλιό τζαμί το οποίο στερείται μιναρέ (πιθανόν λόγω οικονομικής ένδειας των Τουρκοκυπρίων κατοίκων δεν κατέστη δυνατό να κατασκευαστεί). Μερικά μέτρα πιο πέρα και ενώ ο δρόμος ανηφορίζει συναντάμε τα πρώτα υπολέιμματα κτισμάτων από τα οποία διατηρούνται μόνο σωροί από πέτρες και ελάχιστοι χαμηλοί τοίχοι (πολύ πιθανό να πρόκειται για αρχαίο νεκροταφείο, μεσαιωνικό ή ρωμαϊκό καθώς σε αντίστοιχο κτηματολογικό χάρτη αναφέρεται ως τέτοιο). Η μεγάλη έκπληξη βρίσκεται αν στρέψουμε το βλέμμα μας νότια όπου μετά από έναν αραιό αμυγδαλεώνα βρίσκεται ένα ρέμα (αργάκι της Περνιάς-το χειμώνα κατεβάζει νερό) και ακριβώς από πάνω του άλλο πιο καλοδιατηρημένο μέρος του οικισμού με 4-5 σπίτια των οποίων διασώζεται σε ικανοποιητικό βαθμό η περιτοίχιση ενώ σε ορισμένα διακρίνονται και οικοδομικές λεπτομέρειες (εντοιχισμένα ράφια, τζάκι στο ανώι). H συγκεκριμένη περιοχή καλείται "Περνιά" και είναι εύκολα προσπελάσιμη συνεπώς προσφέρεται για περιήγηση αλλά και φωτογράφιση. Στο λόφο που υψώνεται πάνω από τον οικισμό νοτιότερα εντοπίστηκαν μικρές επίπεδες εκτάσεις υποστηριζόμενες από ξερολιθιές που κατα πάσα πιθανότητα αποτελούσαν τις καλλιεργούμενες εκτάσεις του χωριού. Στη ράχη μάλιστα του λόφου υπάρχουν ερείπια κτίσματος, ξεκομμένου από τα υπόλοιπα (ίσως ερείπια ναού;).
Αν λοιπόν βρεθείτε στην περιοχή μην σας ξεγελάσει η πρώτη απογοητευτική εικόνα που θα αντικρίσετε. Μπείτε στον κόπο να ανηφορίσετε, συνεχίζοντας τον κεντρικό δρόμο και το τοπίο θα σας ανταμείψει μιας και θα είστε από τους ελάχιστους που θα το έχουν ανακαλύψει.
Θέα από το λόφο κοντά στο νεκροταφείο(;)
Οικισμός ή νεκροταφείο;
Ο οικισμός στην τοποθεσία Περνιά
Η παραπάνω εντύπωση είναι αυτή που αποκομίζει ο τουρίστας που θα ακολουθήσει την πινακίδα προς Λαπηθιού που βρίσκεται στο χωριό Κανναβιού, στριμωγμένη στα καφενεία του κεντρικού δρόμου και σχεδόν πάνω στη μικρή γέφυρα άνωθεν του ποταμού Έζουσα. Ο λίγο περισσότερο υποψιασμένος περιηγητής θα αναζητήσει τα ερείπια του παλαιότερου οικισμού ο οποίος εγκαταλείφθηκε το 1953 μετά την ολοσχερή καταστροφή του από το σεισμό των 6 ρίχτερ που έπληξε την περιοχή (παρόμοιες μεγάλες ζημιές υπέστησαν και τα χωριά Στρουμπί, Κιδάσι, Λετύμπου,Αξύλου και Φασούλα). Προσπερνώντας λοιπόν τα ακαλαίσθητα κτίρια, μάντρες κλπ. και κινούμενοι ανατολικά στον "κεντρικό" δρόμο του χωριού, συναντάμε στο αριστερό μας χέρι το παλιό τζαμί το οποίο στερείται μιναρέ (πιθανόν λόγω οικονομικής ένδειας των Τουρκοκυπρίων κατοίκων δεν κατέστη δυνατό να κατασκευαστεί). Μερικά μέτρα πιο πέρα και ενώ ο δρόμος ανηφορίζει συναντάμε τα πρώτα υπολέιμματα κτισμάτων από τα οποία διατηρούνται μόνο σωροί από πέτρες και ελάχιστοι χαμηλοί τοίχοι (πολύ πιθανό να πρόκειται για αρχαίο νεκροταφείο, μεσαιωνικό ή ρωμαϊκό καθώς σε αντίστοιχο κτηματολογικό χάρτη αναφέρεται ως τέτοιο). Η μεγάλη έκπληξη βρίσκεται αν στρέψουμε το βλέμμα μας νότια όπου μετά από έναν αραιό αμυγδαλεώνα βρίσκεται ένα ρέμα (αργάκι της Περνιάς-το χειμώνα κατεβάζει νερό) και ακριβώς από πάνω του άλλο πιο καλοδιατηρημένο μέρος του οικισμού με 4-5 σπίτια των οποίων διασώζεται σε ικανοποιητικό βαθμό η περιτοίχιση ενώ σε ορισμένα διακρίνονται και οικοδομικές λεπτομέρειες (εντοιχισμένα ράφια, τζάκι στο ανώι). H συγκεκριμένη περιοχή καλείται "Περνιά" και είναι εύκολα προσπελάσιμη συνεπώς προσφέρεται για περιήγηση αλλά και φωτογράφιση. Στο λόφο που υψώνεται πάνω από τον οικισμό νοτιότερα εντοπίστηκαν μικρές επίπεδες εκτάσεις υποστηριζόμενες από ξερολιθιές που κατα πάσα πιθανότητα αποτελούσαν τις καλλιεργούμενες εκτάσεις του χωριού. Στη ράχη μάλιστα του λόφου υπάρχουν ερείπια κτίσματος, ξεκομμένου από τα υπόλοιπα (ίσως ερείπια ναού;).
Αν λοιπόν βρεθείτε στην περιοχή μην σας ξεγελάσει η πρώτη απογοητευτική εικόνα που θα αντικρίσετε. Μπείτε στον κόπο να ανηφορίσετε, συνεχίζοντας τον κεντρικό δρόμο και το τοπίο θα σας ανταμείψει μιας και θα είστε από τους ελάχιστους που θα το έχουν ανακαλύψει.
Θέα από το λόφο κοντά στο νεκροταφείο(;)
Οικισμός ή νεκροταφείο;
Ο οικισμός στην τοποθεσία Περνιά
Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2019
Οργισμένα Νιάτα του John Osborne, θέατρο Versus, σκηνοθεσία Μαρία Κυριάκου
Το έργο περιγράφει την καθημερινότητα ενός ετερόκλιτου ζευγαριού, του James και της Alison, στο ακόμα επηρεασμένο από το β' παγκόσμιο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο James γιος αριστερού, είδε στην ηλικία των 10, τον πατέρα του κλινήρη για ένα χρόνο να πεθαίνει μετά την επιστροφή του από τον Ισπανικό εμφύλιο ενώ του αφηγούνταν τα βιώματά του, τα τόσο σκληρά για την τρυφερή ηλικία των 10 ετών. Αυτές οι αφηγήσεις τροφοδοτούν το άσβεστο μίσος του για τον πλούτο και την αριστοκρατία της εποχής που εκδηλώνεται κάθε στιγμή, συνήθως μετά την ανάγνωση άρθρων συντηρητικών εφημερίδων τις Κυριακές στο σαλόνι του σπιτιού. Από την οξύτατη κριτική του νέου άνεργου αλλά με πανεπιστημιακή μόρφωση James δε γλυτώνει ούτε η εκκλησία που όπως άλλωστε είθισται ξεχνά το πνευματικό και κοινωνικό της έργο και συμπνέει πάντα με την εξουσία.
Αποδέκτης αυτής της σχεδόν καθημερινής έκρηξης η σύζυγός του Alison, γόνος της παρηκμασμένης πλέον αποικιακής αριστοκρατίας της εποχής, η οποία όμως αποκύρηξε την καταγωγή της, ερωτεύτηκε τον ενθουσιώδη, εκρηκτικό και αυθεντικό James και τον παντρεύτηκε πολύ σύντομα μετά από την τυχαία γνωριμία τους σε ένα πάρτυ. Εκτός του ανηλεούς κυνισμού του συζύγου της, η Alison υπομένει και τη ζήλια του η οποία φτάνει σε σημείο να τον κάνει να ψάχνει τα προσωπικά αντικείμενά της (η ανακάλυψη της αλληλογραφίας με τη μητέρα της όπου δεν αναφέρεται καν το όνομά του τον θέτει εκτός εαυτού και λέει της Alison οτι η μητέρα της είναι μια κακή γριά που της αξίζει ο θάνατος).
Κομβικό ρόλο σε αυτήν την εύθραυστη σχέση, παίζει ο φίλος και συγκάτοικος του ζευγαριού Cliff, που προσπαθεί διαρκώς να κατευνάσει το μένος του συναδέλφου του James (στήνουν πάγκο με γλυκά στην τοπική αγορά) ενώ από την άλλη να εγκαδιώρσει την παραιτημένη από τη ζωή Alice που συν τοις άλλοις είναι και έγκυος, κάτι που δεν τολμά να αποκαλύψει του συζύγου της. Από το έργο δε λείπει και το αρχαιοελληνικό τραγικό στοιχείο καθώς στην κορυφαία στιγμή του, ο James αηδιασμένος από την απάθεια με την οποία αντιμετωπίζει τις κατηγορίες του,αλλά και τη ζωή γενικά, η συμβία του, εύχεται να μείνει έγκυος και να χάσει στη συνέχεια το παιδί τους για να την δει να γονατίζει από τον πόνο και να εξέλθει πια από την κατάσταση ληθάργου που έχει περιπέσει, ευχή που αποτελεί τραγική προφητεία.
Καταλυτικό ρόλο θα παίξει και η φίλη της Alison, Helena, ηθοποιός που επισκέπτεται την πόλη με αφορμή μία παράσταση που δίνει ο θίασός της εκεί. Αγανακτισμένη με την κατάσταση που βρίσκει εκεί πείθει τη φίλη της να εγκαταλείψει τον James και να γυρίσει στην οικογένειά της, με απώτερο σκοπό να συνετιστεί αυτός και να την αναζητήσει ίσως μετανιωμένος. Η Alison έχοντας φθάσει πλέον στα όριά της και εκμεταλλευόμενη την πολύωρη απουσία του James σε νοσοκομείο όπου πεθαίνει κάποιο φιλικό τους πρόσωπο, ακολουθεί τον πατέρα της που έρχεται να την πάρει μετά από γράμμα που του έστειλε η Helena, στο οποίο του περιγράφει την κατάσταση.
Η διπλή ανατροπή που ακολουθεί κρατά το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο παρόλη τη μεγάλη διάρκεια του έργου (2,5 ώρες σχεδόν) και τις αντίξοες συνθήκες (οι πρωταγωνιστές καπνίζουν αρκετά συχνά- ο James μάλιστα πίπα- και απουσία εξαερισμού η ατμόσφαιρα για καποιους μπορεί να γίνει αποπνικτική- υπήρξαν αρκετά ακούσματα βήχα ενώ μια θεατής εξήλθε της αίθουσας).
Μετάφραση: Μαρία Κυριάκου και Ανθή Ζαχαριάδου
Σκηνοθεσία: Μαρία Κυριάκου
Σκηνικά: Κωνσταντίνα Ανδρέου
Επιμέλεια μουσικής: Πάνος Μπάρτζης
Σχεδιασμός Φωτισμού: Βασίλης Πετεινάρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Εύη Χατζηπιερή
Ηθοποιοί: Στέλιος Ανδρονίκου, Μαρίνα Μανδρή, Αντρέας Νικολαΐδης, Μέλανη Στέλιου και Μηνάς Τίγκιλης.
Αποδέκτης αυτής της σχεδόν καθημερινής έκρηξης η σύζυγός του Alison, γόνος της παρηκμασμένης πλέον αποικιακής αριστοκρατίας της εποχής, η οποία όμως αποκύρηξε την καταγωγή της, ερωτεύτηκε τον ενθουσιώδη, εκρηκτικό και αυθεντικό James και τον παντρεύτηκε πολύ σύντομα μετά από την τυχαία γνωριμία τους σε ένα πάρτυ. Εκτός του ανηλεούς κυνισμού του συζύγου της, η Alison υπομένει και τη ζήλια του η οποία φτάνει σε σημείο να τον κάνει να ψάχνει τα προσωπικά αντικείμενά της (η ανακάλυψη της αλληλογραφίας με τη μητέρα της όπου δεν αναφέρεται καν το όνομά του τον θέτει εκτός εαυτού και λέει της Alison οτι η μητέρα της είναι μια κακή γριά που της αξίζει ο θάνατος).
Κομβικό ρόλο σε αυτήν την εύθραυστη σχέση, παίζει ο φίλος και συγκάτοικος του ζευγαριού Cliff, που προσπαθεί διαρκώς να κατευνάσει το μένος του συναδέλφου του James (στήνουν πάγκο με γλυκά στην τοπική αγορά) ενώ από την άλλη να εγκαδιώρσει την παραιτημένη από τη ζωή Alice που συν τοις άλλοις είναι και έγκυος, κάτι που δεν τολμά να αποκαλύψει του συζύγου της. Από το έργο δε λείπει και το αρχαιοελληνικό τραγικό στοιχείο καθώς στην κορυφαία στιγμή του, ο James αηδιασμένος από την απάθεια με την οποία αντιμετωπίζει τις κατηγορίες του,αλλά και τη ζωή γενικά, η συμβία του, εύχεται να μείνει έγκυος και να χάσει στη συνέχεια το παιδί τους για να την δει να γονατίζει από τον πόνο και να εξέλθει πια από την κατάσταση ληθάργου που έχει περιπέσει, ευχή που αποτελεί τραγική προφητεία.
Καταλυτικό ρόλο θα παίξει και η φίλη της Alison, Helena, ηθοποιός που επισκέπτεται την πόλη με αφορμή μία παράσταση που δίνει ο θίασός της εκεί. Αγανακτισμένη με την κατάσταση που βρίσκει εκεί πείθει τη φίλη της να εγκαταλείψει τον James και να γυρίσει στην οικογένειά της, με απώτερο σκοπό να συνετιστεί αυτός και να την αναζητήσει ίσως μετανιωμένος. Η Alison έχοντας φθάσει πλέον στα όριά της και εκμεταλλευόμενη την πολύωρη απουσία του James σε νοσοκομείο όπου πεθαίνει κάποιο φιλικό τους πρόσωπο, ακολουθεί τον πατέρα της που έρχεται να την πάρει μετά από γράμμα που του έστειλε η Helena, στο οποίο του περιγράφει την κατάσταση.
Η διπλή ανατροπή που ακολουθεί κρατά το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο παρόλη τη μεγάλη διάρκεια του έργου (2,5 ώρες σχεδόν) και τις αντίξοες συνθήκες (οι πρωταγωνιστές καπνίζουν αρκετά συχνά- ο James μάλιστα πίπα- και απουσία εξαερισμού η ατμόσφαιρα για καποιους μπορεί να γίνει αποπνικτική- υπήρξαν αρκετά ακούσματα βήχα ενώ μια θεατής εξήλθε της αίθουσας).
Σκηνοθεσία: Μαρία Κυριάκου
Σκηνικά: Κωνσταντίνα Ανδρέου
Επιμέλεια μουσικής: Πάνος Μπάρτζης
Σχεδιασμός Φωτισμού: Βασίλης Πετεινάρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Εύη Χατζηπιερή
Ηθοποιοί: Στέλιος Ανδρονίκου, Μαρίνα Μανδρή, Αντρέας Νικολαΐδης, Μέλανη Στέλιου και Μηνάς Τίγκιλης.
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2019
Περιμετρικό μονοπάτι φράγμα Ξυλιάτου.
Το συγκεκριμένο μονοπάτι μήκους 4χλμ περίπου, βρίσκεται στο φράγμα Ξυλιάτου γεγονός που το καθιστά εύκολα εντοπίσιμο. Θα χρειαστεί να περάσετε το δρόμο πάνω στο φράγμα για να βρεθείτε στην άλλη άκρη του, όπου και βρίσκεται η αφετηρία του μονοπατιού. Τα πρώτα μέτρα μοιάζουν δύσκολα στους αμύητους καθώς η κλίση είναι μεγάλη αποζημιώνουν όμως τον περιπατητή με την απρόσκοπτη θέα της τεχνητής λιμνης. Ακολούθως ξεκουραζόμαστε στην απότομη επίσης κατηφόρα (περνά κοντά από μικρό ρέμα) για να μπούμε στο ομαλό πλέον κομμάτι της διαδρομής.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)