Δευτέρα 1 Απριλίου 2019

Ιερά μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ- Παναγιά Αμασγούς (Μονάγρι)

  Η Ιερά μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ βρίσκεται στο Μονάγρι, στην έξοδο του χωριού και ενώ κατευθυνόμαστε προς Άγιο Γεώργιο (Συλίκου), πάνω στον κύριο δρόμο. Πρόκειται για μονή που ιδρύθηκε τον 7αι. π.Χ. από πρόσφυγες μοναχούς της Παλαιστίνης, εκδιωχθέντες από τους Πέρσες.
  Στη μέση του συγκροτήματος βρίσκεται ο μικρός ναός που περιβάλλεται από τα κελιά των μοναχών.








  Το γυναικείο μοναστήρι της Παναγιάς Αμασγούς βρίσκεται σε απόσταση 1,5χλμ από το Μονάγρι. Επιβλητικό συγκρότημα από πέτρα και ξύλο που είναι εύκολα προσβάσιμο από δρόμο με σκυρόδεμα ο οποιός συνεχίζει 500μ στο κοντινό αγίασμα (παρέχονται μικρά πλαστικά μπουκάλια για τη μεταφορά του αγιάσματος).
  Υπέροχο αρχιτεκτονικά με τις μοναχές πρόθυμες να ανοίξουν το ναό για προσκύνημα και να παρέχουν πληροφορίες για την ιστορία της μονής. Λειτουργεί επίσης αρχονταρίκι και μικρό κατάστημα με αναμνηστικά χειροποίητα καθώς και τοπικά προϊόντα (βότανα, μέλι κτλ.) που βοηθούν την αυτονομία της μονής. Πάνω από τη μονή βρίσκονται οι ιερές σκήτες του αγ. Ιωάννη του μοναγριώτη καθώς και των Σέργιου και Βάκχου.

  Το αγίασμα.



  Η είσοδος του μοναστηριού.


 Ο ναός στο κέντρο.


  Ο περίβολος με τα κελιά.


   Το  εσωτερικό του ναού.

Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2019

Δελίκηπος

  Ο Δελίκηπος είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας κοντινή του Κόρνου. Μοναδικά αξιοθέατα του αραιοκατοικημένου οικισμού είναι ο μικρός παλιός ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (18ου αιώνα), ο μικρός υδάτινος αποταμιευτήρας με αντίστοιχο βιότοπο που αποτελεί μέρος της πορείας του ποταμού Μύλου και το παρακείμενο δίτοξο γεφύρι.
  Η περιοχή ενδείκνυται για αθλήματα υπαίθρου όπως ορεινή ποδηλασία και τρέξιμο στους γύρω δαιδαλώδεις αγροτικούς δρόμους που διέρχονται ανάμεσα από καλλιέργειες δημητριακών, ελαιώνες αλλά και επιβλητικούς χαμηλούς ορεινούς σχηματισμούς.














Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2019

Λαπηθιού (συνέχεια εικόνων)















Λαπηθιού, βγαλμένη απο παραμύθι

  Η Λαπηθιού είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου, υποβαθμισμένη ομολογουμένως, η οποία θα έλεγε κανείς οτι αποτελείται από παραπήγματα, υποστατικά και προχειροκατασκευές τα οποία είτε είναι εγκαταλελειμμένα είτε συνιστούν "ορμητήρια" ντόπιων γεωργών και κτηνοτρόφων.
  Η παραπάνω εντύπωση είναι αυτή που αποκομίζει ο τουρίστας που θα ακολουθήσει την πινακίδα προς Λαπηθιού που βρίσκεται στο χωριό Κανναβιού, στριμωγμένη στα καφενεία του κεντρικού δρόμου και σχεδόν πάνω στη μικρή γέφυρα άνωθεν του ποταμού Έζουσα. Ο λίγο περισσότερο υποψιασμένος περιηγητής θα αναζητήσει τα ερείπια του παλαιότερου οικισμού ο οποίος εγκαταλείφθηκε το 1953 μετά την ολοσχερή καταστροφή του από το σεισμό των 6 ρίχτερ που έπληξε την περιοχή (παρόμοιες μεγάλες ζημιές υπέστησαν και τα χωριά Στρουμπί, Κιδάσι, Λετύμπου,Αξύλου και Φασούλα). Προσπερνώντας λοιπόν τα ακαλαίσθητα κτίρια, μάντρες κλπ. και κινούμενοι ανατολικά στον "κεντρικό" δρόμο του χωριού, συναντάμε στο αριστερό μας χέρι το παλιό τζαμί το  οποίο στερείται μιναρέ (πιθανόν λόγω οικονομικής ένδειας των Τουρκοκυπρίων κατοίκων δεν κατέστη δυνατό να κατασκευαστεί). Μερικά μέτρα πιο πέρα και ενώ ο δρόμος ανηφορίζει συναντάμε τα πρώτα υπολέιμματα κτισμάτων από τα οποία διατηρούνται μόνο σωροί από πέτρες και ελάχιστοι χαμηλοί τοίχοι (πολύ πιθανό να πρόκειται για αρχαίο νεκροταφείο, μεσαιωνικό ή ρωμαϊκό καθώς σε αντίστοιχο κτηματολογικό χάρτη αναφέρεται ως τέτοιο). Η μεγάλη έκπληξη βρίσκεται αν στρέψουμε το βλέμμα μας νότια όπου μετά από έναν αραιό αμυγδαλεώνα βρίσκεται ένα ρέμα (αργάκι της Περνιάς-το χειμώνα κατεβάζει νερό) και ακριβώς από πάνω του άλλο πιο καλοδιατηρημένο μέρος του οικισμού με 4-5 σπίτια των οποίων διασώζεται σε ικανοποιητικό βαθμό η περιτοίχιση ενώ σε ορισμένα διακρίνονται και οικοδομικές λεπτομέρειες (εντοιχισμένα ράφια, τζάκι στο ανώι). H συγκεκριμένη περιοχή καλείται "Περνιά" και είναι εύκολα προσπελάσιμη συνεπώς προσφέρεται για περιήγηση αλλά και φωτογράφιση. Στο λόφο που υψώνεται πάνω από τον οικισμό νοτιότερα εντοπίστηκαν μικρές επίπεδες εκτάσεις υποστηριζόμενες από ξερολιθιές που κατα πάσα πιθανότητα αποτελούσαν τις καλλιεργούμενες εκτάσεις του χωριού.  Στη ράχη μάλιστα του λόφου υπάρχουν ερείπια κτίσματος, ξεκομμένου από τα υπόλοιπα (ίσως ερείπια ναού;).
  Αν λοιπόν βρεθείτε στην περιοχή μην σας ξεγελάσει η πρώτη απογοητευτική εικόνα που θα αντικρίσετε. Μπείτε στον κόπο να ανηφορίσετε, συνεχίζοντας τον κεντρικό δρόμο και το τοπίο θα σας ανταμείψει μιας και θα είστε από τους ελάχιστους που θα το έχουν ανακαλύψει.



   Θέα από το λόφο κοντά στο νεκροταφείο(;)


   Οικισμός ή νεκροταφείο;




   Ο οικισμός στην τοποθεσία Περνιά